Camgeran Alaçatı Facebook'ta
 
Camgeran Alaçatı Twitter'da


Alaçatı - 1

Alaçatı - 1

1 Haziran'da Alaçatı'ya adım attığımızdan bu yana, alışkanlığımdan olsa gerek kendimi dinleyip duruyorum. Ne hissediyorum, yeni bir yaşamın içinde olduğumun farkında mıyım, eğer farkında isem ne düşünüyorum, bu yeni yaşamın bana, bize ne katacağını, neleri götüreceğini görebiliyor muyum. Dındıkçı yanım bunları irdelerken, rahat tarafım güzellikleri görüp "boşver yavrum, tadını çıkar" diyor bir yandan.

Yirmi günde ev, dükkan ve atölye düzenini oturtmak çok zordu ve yorulduk ama daha dün itibariyle neredeyse bunların tümü oluştu denebilir ama hala bir hayat düzeni oturtamadık. Bir rutinimiz yok ve insan yaşamında o çok yakındığımız rutinin ruh sağlığımıza faydalarını yaşamımın değişik zamanlarında yaşamış biri olarak çok yakından biliyorum. Bu rutin belki de hiç olmayacak. Biz rutinsizliğe alışacağız. Bunu henüz bilemiyoruz.

Yeni bir yerin ilk tuhaflığı eşyalarınla ilişkinin değişmesi oluyor herhalde. Giysilerinin, mutfak eşyalarının, ayakkabılarının, koltuk ve sandalyelerinin anlamı değişiyor. Kullanmadıklarını kullanır olmaya başlıyorsun. En çok kullandıkların yüklüklere ya da dolapların en üst raflarına kalkabiliyor. Evi kullanış biçimin değişiyor. Halılar azalıyor. Onları kaldıracak delik aranıyorsun. Ayakkabılarla, en azından evin bir kısmında rahatça gezinecek mekanlar yaratıyorsun. Bir vileda kovası sürekli ortada, siliyorsun, temizliğin bitiyor.

Bahçeyi uzun süre kullanamadık. Çimler yeni dikilmişti, Fazlı Bey, despot bahçıvanımız, basılmasına izin vermeyince ona söylenerek sağından solundan dolandık. Çimler biçildi ama şimdi de bahçe mobilyası almak gerekli. Alınca muhtemelen yine oturamayacağız. Çünkü akşamları dükkanda oluyoruz. Çok acıklı bir durum. Bunun da bir yolu bulunacak.

Kabak, elma ve armutlarımız çıkmaya başladı ama bahçeden sebze meyve toplamaya da alışmak zaman alacak herhalde. Çünkü biz Alaçatı'nın o kocaman pazarından satın almayı tercih ediyoruz hala.

Yeni yer beklentileri her biçimde karşılıyor fakat alışkanlıklar konusu acaip bir şey. Onlar elimizi kolumuzu biz farkına varmadan nasıl da bağlamış! Onları değiştirmek zaman alacak ve biz bahçede dört limon ağacı varken" limonumuz kalmadı" diye yakınmayı bırakacağız!

"Sosyal Ağlar"da Paylaş